De Hippie

Laatst trof Mijn Groote Liefde mij weer frontaal met een heikele mededeling. Dat haar collegaatje had gevraagd wanneer ik eens over haar zou schrijven.

Mijn gevarenradar hikt alarmerend en ik zoek beschutting: “Wat kan ik daar op zeggen? Wat kan ik over haar zeggen? Wil ze dat wel?” Het snelle antwoord van Mijn Groote Liefde ruikt naar een zorgvuldige voorbereiding: “Je kan bijvoorbeeld vertellen waarom je haar De Hippie noemt, want dàt heb ik nooit begrepen. En zij nog minder. Ze lijkt toch helemaal niet op een flowerpower-meid.”

Ik slik snel mijn “beh-beh” in en houd het op een veilige: “Daar moet ik toch eens diep over nadenken.”

Het gebeurt wel meer dat ik bepaalde mensen – ongevraagd en onbewust – met een bijnaam vereer. En vaak is dat ook nodig. Zo telt mijn kennissenkring wel meerdere dames en heren die door hun ouders met dezelfde of een gelijkluidende naam gezalfd zijn. In dat geval is het gebruik van een epitheton niet zozeer een Spielerei dan wel een noodzaak om onderscheid te maken tussen die verschillende kornuiten en amici.

En dat niet alleen in mijn hoofd, nee: ook in mijn conversaties. Het maakt de uitwisseling van tijdingen helderder en eenvoudiger. Bijvoorbeeld met Mijn Groote Liefde. “X heeft een nieuwe wagen gekocht”, heeft dezelfde waarde als “Water Is Nat”, want er is een bosje X-en waarop de mare kan slaan. In dat geval komt duidelijk pas met uitwijdingen over context en identiteit. Prononceer ik de bijnaam “Zby” dan weet Zij onmiddellijk en precies welke X zich een automobiel heeft aangeschaft.

Naast het collegaatje zijn er nog een pluk andere kompanen die met dezelfde naam zijn gekerstend. Elk is bekroond met een eigen bijnaam: Izzy, Belle, Miss P*** enzovoort, en dus ook De Hippie. Hoe en waar elk van hen hun specifieke totem verdiend hebben, is niet altijd duidelijk. Sommige zijn door anderen bedacht, en dus gekend, courant en algemeen gebruikt. Andere zijn ontsproten aan mijn fantasie en bestaan enkel in mijn hoofd. En in mijn verhalen. In dat geval is het niet relevant en dus ook niet raadzaam – om niet te zeggen: levensgevaarlijk – om daar dieper op in te gaan.

Tot slot nog dit. Het gebruik van een troetelnaam kan zo overheersend handig zijn, dat het op den duur in sommige gevallen ook de echte naam van de persoon in kwestie uit het geheugen bant. Niet zelden moet ik hard en lang nadenken om te herinneren welke naam en voornaam schuilgaan achter een bijnaam. Al kan dat laatste ook iets met de leeftijd te maken hebben.

Hoe dan ook: nu heb ik toch iets over De Hippie geschreven, zonder over De Hippie te schrijven.

isabelle

Illustratie: Carla Romero. https://carla-romero.com/

 

2 gedachtes over “De Hippie

  1. Pingback: Eeuwige liefde bestaat niet | Rik Wintein

  2. Pingback: Keukenklunzen | Rik Wintein

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.