Espadrilles

Laatst voerde een korfje klusjes mij andermaal naar de Provence.

Ook – of vooral – een stulpje dat tijdens de donkere maanden vaak voor langere periodes onbewoond is, heeft nood aan regelmatig onderhoud, af en toe een herstellinkje en boven alles wat opfrissing: nieuwe handdoekhaakjes in de badkamer, een fleurig kadertje in de zolderslaapkamer en meer van die zaken.

Die dag schiet het klussen bijzonder goed op. Het is warm maar niet heet en dat maakt het emplooi binnenshuis nog eens zo aangenaam. Tegen lunchtijd zit mijn dagtaak er op. Volgend superbelangrijk agendapunt is beslissen waar we het middagmaal zullen nuttigen.

Ons favoriet volksrestaurant om de hoek heeft een rustdag, dus trekken we naar de épicerie/bar-tabac wat verder in de wijk. Het is een uitnodigende afspanning waarover ik eerder reeds schreef, met een vrolijk terras en een beperkt aanbod aan gezonde snacks. (Goed nieuws: het belletje overleefde de verbouwing.) De ontdekking dat de keet gesloten is, wekt treurnis. Een grondige inspectie van ramen en deuren schept weinig klaarheid: de zaak is duidelijk nog in business; het is gissen naar de oorzaak en de duur van de onverwachte sluiting.

Evenzeer potdicht is het hekje naar de nieuwe eetgelegenheid met een uiterst verwarrende naam. Aan de straatkant heet de afspanning “Mon mari était patissier“. Aan de trappen naar het dorpsplein luidt het “Mon père était patissier“. We vermoeden een familiale onderneming, met een duidelijk Franse aanpak.

Na kort overleg sturen de fietsen ons naar het stadje wat verderop; daar zijn eetgelegenheden in overvloed. We rijden S.R. binnen via de Zone d’Activités. Gekneld tussen een groenten-speciaalzaak, een dampwinkel, twee parkings en een fietshersteller ontdekken we een lommerrijk terras. Het krijtbord aan de ingang leest veelbelovend. We zoeken en vinden een bistro-tafeltje omspoeld door de parlando’s van locals.

In mijn verbeelding zijn het allemaal kantoorbedienden en vertegenwoordigers die het aangename aan het nuttige paren. Als twee tafels verder links van mij twee heren na het dessert als op afspraak een stapeltje paperassen tevoorschijn toveren, slaat mijn fantasie nog meer op hol.

Het is reeds vlotjes na twee uur. De vriendelijke serveuse met het voorkomen van een tennisster reageert verbaasd op ons verzoek: ja, natuurlijk kunnen we nog lunchen. De dagschotel is net niet verleidelijk genoeg dus kiezen we iets van de kaart.

Aan de tafel rechts van ons is het dessert en de koffie op. De twee heren en de dame leggen elk wat geld op tafel, praten op de parking nog even na en gaan na een dubbele afscheidszoen elk hun weg. Links klappen de twee heren hun mappen dicht, staan recht en schudden elkaar ter afscheid de hand.

De aangeboden spijs ontroert de smaakpapillen en spontaan gaan mijn disgenoot en ik filosoferen over mediterrane lunches. De Cesar Salad en de Salade Italienne zijn dan wel niet typisch Provençaals (Salade Niçoise! Salade Chèvre!), ze zijn het vorkje-prikken meer dan waard. Het praten vloeit over in zwijgend genieten van Les Produits du Terroir. We savoureren elke hap.

Mijn gedachten maken de gekste sprongen en landen pardoes bij The French Paradox: de doorsnee Zuiderling is gezonder dan de rijke Franse cuisine en de bijhorende joie-de-vivre laten vermoeden. En plots zie ik het licht! Het zijn de Espadrilles die het hem doen!!!

Collega-aficionado’s van het befaamd schoeisel met touwen zolen gaan het volmondig beamen: ermee stappen gaat lang niet zo snel als met lederen stadsschoenen. Men gaat flaneren in plaats van ijlen. De Espadrille dwingt de drager tot een rustige tred. Als je ermee gaan rennen kan het plaveisel verraderlijk snel dichterbij komen. Kortom: de Espadrille blaast meer Zen en dus meer gezondheid in lijf en leden van de Provençaal.

Ainsi soit-il…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.