Dealer

Laatst waande ik mij omsingeld door een drugskartel.

De maandag is voor Mijn Groote Liefde doorgaans een “workday light“. Zo mag zij die ochtend steevast een half uurtje later inklokken. Vreemd genoeg spendeert zij die gewonnen tijd niet aan een iets rustiger ontbijt; wel aan langzamer ontwaken.

Tweewekelijks mag zij op maandag reeds bij noen de computer uitschakelen. Hoe die vrije namiddag er gekomen is, weet ik niet meer zo precies, net zo min waarom Mijn Groote Liefde op die snipperuren steevast op visite gaat bij haar moeder – La Mama. Wat wel vaststaat is het stereotiepe verloop ervan: na de gezamenlijke lunch in de ouderlijke keuken krijgt Mijn Groote Liefde allerlei urgente en importante klusjes opgedrongen.

Nu gebeurt het al eens dat La Mama vooruitlopend op het veertiendaags bezoek daags voordien telefonisch enkele ontegenzeglijke verzoeken overmaakt. Niet zelden omhelst dat een bestelling bij de bio-groenteboer die Mijn Groote Liefde kent als klant bij de Factorij. Telkens weer is de opdracht niet min. “Breng eens vijftien kilo witloof mee!” “Hebben ze spruiten? Doe maar 5 kilo!” “Je moet 3 bakken vleestomaten halen!” Zo klinkt het dus ongeveer, inclusief een schier hoorbare leesteken.

Het ware spektakel start pas op het moment dat Mijn Groote Liefde het order presenteert. Nog voor het “Dank je wel” helemaal is uitgestorven, grijpt La Mama als een geroutineerde dealer het mobieltje en verspreidt het woord: “Ik heb er. Hoeveel wil je?” Het doet een mens vragen stellen.

La Mama en haar Zilverbrigade kennende is het niet geheel onmogelijk dat zij weet hebben van een scheikundig slimmigheidje om uit rauw witloof een soort white widow te puren. En is voor de grijsaards in mijn geboortedorp de spruit het equivalent van een Magic Mushroom. De vraag waarvoor ze die Coeur de Boeuf nodig hebben, bezorgt Mijn Groote Liefde en haar piot slapeloze nachten. In deze internet-tijden is alles mogelijk!

Evenzeer verontrustend is de possibiliteit dat La Mama en haar complotteuses middels niet zo koosjer voedseltransacties in een parallelle economie een aanvullend pensioen binnenrijven. Kortom: dat ze actief zijn in een soort Dark Web handelscircuit voor senioren.

Het maakt niet uit welke van deze hypotheses het dichtst aansluit bij de waarheid, de uitkom is altijd dezelfde: La Mama is een dealer.

4 gedachtes over “Dealer

  1. Pingback: Lijpkikkers | Rik Wintein

  2. Pingback: Culinaire Creativiteit | Rik Wintein

  3. Pingback: La Suegra | Rik Wintein

  4. Pingback: ’t Zijn Spruiten | Rik Wintein

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.