Blauw of roze

Laatst kwam Junior naar de Via Prosperità met een confetti-kanon voor een heel importante annunciatie.

Na wat omzwervingen lijkt het nu wel zeker dat Junior definitief het ouderlijk nest is ontvloden. Ook Het Studentje komt er nog maar zelden. Waar zij haar weekdagen meestal doorbrengt in de Arteveldestad, verlaat zij na de schoolweek steeds vaker haar Alma Mater in oostelijke richting naar de polis waar haar liefje op afspraak menselijke huid versiert. Met die wetenschap in het achterhoofd organiseert Mijn Groote Liefde in de feestweken een etentje met alle voormalige en bijna uitgevlogen bewoners van de Via Prosperità. Een nieuwe jaarlijkse familietraditie is geboren.

De taakverdeling is duidelijk: Mijn Groote Liefde kleedt het familiefestijn aan, terwijl de piot in de potten roert. Die laatste kent de culinaire preferenties van Junior en Het Studentje, en vindt een grootste gemene deler in een gastronomische klassieker: stoofvlees op grootmoeders wijze met kroketjes en naargelang het geloof, appelmoes van eigen kweek of fijne prinsessenboontjes of beiden.

De eerste editie van de nieuw geïnitieerde usantie kent een speciale dimensie. Junior en zijn Mel G. zijn zwanger. Het eerste kleinkind van Mijn Groote Liefde en haar piot meldt zich aan rond Graspop, een tijdstip dat Junior niet zo leuk vindt. Maar we wijken af. De fiere aanstaande ouders weten al enige tijd het geslacht van hun eerste spruit en zullen die op het nieuwjaarsetentje onthullen. De toekomstige papa wil het publiek ontbloten van de sekse van zijn eersteling een feestelijk tintje meegeven en doet dit middels een frivool confetti-kanon. Zo het ding roze papiersnippers spuwt, is het een meisje; zo de fall-out blauw is, is het een jongen.

Junior en zijn Mel G. verschijnen als eersten in de Via Prosperità. Even later mogen Mijn Groote Liefde en haar piot ook Het Studentje en Tattoo M. verwelkomen. Opgelaten sommeert Junior iedereen naar de veranda voor het grote gebeuren. De piot suggereert nog even om de kleur-fontein af te schieten in den hof maar Mijn Groote Liefde stelt dat het veel gemakkelijker is papiersnippers op te ruimen in de aanbouw dan in de tuin. Zoals het een goed soldaat beaamt, buigt de piot het hoofd.

Wanneer Junior het confetti-kanon ter hand neemt, informeert hij allereerst bij de aanwezigen naar hun verwachtingen: is het een jongen of een meisje, zullen het blauwe of roze snippers zijn? Elkeen gokt er op los. En dan is het moment der waarheid gekomen.

Junior is geen schriele jongen. Zijn bovenarmen zijn even fors als de kuiten van de piot. Steeds weer demonstreert hij met veel plezier zijn kracht door zijn wederhelft moeiteloos van de grond te heffen, als was het een zakje snoep. Toch worstelt hij met het ontsteken van de papiersnipperspuiter. Naast force is ook handigheid nodig, zo blijkt. Na wat spanningsverhogend gepruts knalt de boodschap dan toch in honderdvoud door de veranda. Alle aanwezigen kirren en klappen in de handen.

Schitterend,” lacht Mijn Groote Liefde terwijl ze de ouders-in-spe zoent, “We laten die confetti liggen. Dat kan geen kwaad.

De piot knikt en ziet dat het goed is. Opruimen kan ook morgen.

IMG_20200126_174014

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.