On-Zen

Laatst kwam Mijn Groote Liefde thuis in tranen.

Na de wekelijkse “Qi Gong“-sessie wacht de piot die avond op haar blijde intrede met Gegratineerde Hespenrolletjes met Witloof en Royale Aardappelpuree. Plots zwiept de keukendeur open en stort Mijn Groote Liefde zich in zijn armen, schreiend met griezelig grote uithalen. Het duurt even voor de piot de enorme eruptie van diepe droefheid kan temperen. Met enige moeite piloteert hij het hoopje ellende naar de sofa alwaar hij haar zijn (toch al niet meer zo droge) schouder aanbiedt om verder uit te huilen.

In afwachting dat Mijn Groote Liefde de taal herwint, heeft de piot het gissen naar de bron van dit diep leed. Is een kat – of erger: De Zwarte Panter fataal slachtoffer van haar rijkunst? Heeft een misselijkmakende mare op de autoradio haar midscheeps geraakt? Kwellen kwalijke gedachten haar wezen? Voorlopig zijn het vragen zonder antwoord.

Het shirt van de piot is volledig met traanvocht doorweekt en het leder van het zitmeubel vertoont reeds grote donkere kringen, wanneer het janken geleidelijk verzwakt tot snotteren. Met enige moeite doet Mijn Groote Liefde haar verhaal.

“Na de les kwam de leraar bij mij. Hij zei dat hij had gemerkt dat ik de gehele les door aan het lachen was. Hij zei dat hij de indruk had dat ik zijn lessen niet au serieux neem.”

Snikkend haalt Mijn Groote Liefde een zakdoek boven, dept haar ooghoeken, veegt wat uitgelopen mascara weg en snuit vervolgens haar neus.

“Ik antwoordde dat ik altijd lach, dat ik van nature een vriendelijk meisje ben.”

De piot knikt stilzwijgend: dat is nu eenmaal de waarheid.

“En dan zei ie, dat hij de indruk had dat ik niet in Qi Gong geloof. En dat ik er echt moest in geloven omdat de lessen anders geen nut hebben. En ook dat hij vond dat ik daar niet op mijn plaats ben.”

De piot schrikt: “Heeft hij dat echt gezegd?”

“Ja,” zucht Mijn Groote Liefde, “dat heeft ie echt gezegd. Ach, de lessenreeks is bijna afgelopen en daarna doe ik wel wat anders. Ik vind het spijtig, want de oefeningen die hij geeft doen wel deugd, ondanks zijn geblaat en geboer.”

Daar kan de piot zich wel iets bij voorstellen, want tot die ervaringsdeskundige vaststelling is hij lang geleden al gekomen.

Namasté.

Een gedachte over “On-Zen

  1. Pingback: Inspiratieloos | Rik Wintein

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.