Inspiratieloos

Laatst bracht een invasie microscopisch kleine plukjes erfelijk materiaal verpakt in een eiwitomhulsel een vreemde sfeer in de Via Prosperità.

De dreiging die uitgaat van het coronavirus COVID-19 heeft de wereld van Mijn Groote Liefde en haar piot bereikt. Het leven in de Via Prosperità kabbelt verder, zoals dat heet, zonder al te veel grote schokken, ook al zijn heel veel zaken stopgezet of veranderd. En dat laat zich voelen in alle hoeken van het huis, van sponde tot keuken.

Het Studentje is teruggekeerd uit de Arteveldestad. Het schrappen van de lessen en het annuleren van allerhande events waar zij al dan niet tegen betaling een handje zou toesteken, brengen meer isolement dan haar lief is. Daarom heeft zij opnieuw haar slaapkamer onder het ouderlijk dak ingenomen, waar Mijn Groote Liefde en haar piot om praktische redenen de laatste tijd steeds vaker de nacht doorbrachten. De pied-à-terre van dochterlief is niet alleen groter en gerieflijker dan hun eigen zolderkamertje: het vertrek paalt ook aan de badkamer én het bed biedt een aangenaam slaapcomfort.

Maar er is meer. Haar tijdelijke wederkomst initieert ook eerder dan verwacht de eerste fase van het Grote Verhuis dat voor eind dit schooljaar op de agenda staat. Ergens in juni neemt Het Studentje afscheid van het kotleven, en alles wat erbij hoort.

De aanwezigheid van Het Studentje in de Via Prosperità verstoort de dagelijkse routine van de piot. In “normale” tijden heeft hij elke werk- en schooldag het rijk voor zich alleen. Tenminste na het afhaspelen van de opgelegde ochtendlijke opruimronde, de kamer-inspecties met veegborstel of stofzuiger en de daaropvolgende keukenvaat-drill annex wasmachine-manipulaties (de culinaire maneuvers laten we even buiten beschouwing: hij doet dat graag). Dat alles is veranderd. Niet alleen door de aanwezigheid van Het Studentje, ook door haar verder gezette schoolactiviteiten. Een voorbeeld van vele. Onder het nuttigen van een laat ontbijt houdt zij in de keuken Skype-meetings met medestudenten over hun lopende projecten. De piot heeft geen ambitie in die richting en ziet geen andere mogelijkheid dan sluipend de video-conferenties te mijden.

Evenwel brengt het terloops openen van de koelkast de echte openbaring voor de piot. Normaal ontbloot dergelijke actie een inventaris van essentiële ingrediënten voor vrijwel onmiddellijk gebruik. Dat alles is veranderd. De frigo zit tjokvol. Dat komt zo. De gebruikelijke marsorders van de piot omvatten een bijna dagelijks boodschappen-bezoek aan zijn favoriete grootwinkel, onveranderd met een bescheiden inkooplijstje in de hand. Onder druk van het besmettingsgevaar zijn die geregelde kleine bestedingen recent vervangen door een grote inkoopronde.

Maar er is meer: onder druk van COVID-19 zien Mijn Groote Liefde en haar piot al hun uitheemse activiteiten wegvallen, behalve de geregelde oefendrafjes, wandelingen en motorritten. De (urban- en andere) trails , de yogasessies en de taallessen zijn geannuleerd, uitgesteld of geschrapt.

Bij dit alles is de enige echte gruwel het feit dat al die sociale contacten, openbare evenementen en andere activiteiten extra muros onveranderd heerlijke inspiratiebronnen zijn voor de piot en zijn amechtige schrijfoefeningen.

Vandaar de titel van dit verhaal: “Inspiratieloos“…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.