Laatst verscheurde een vreselijk dilemma de piot. Plaats van gebeuren is het matinaal echtelijk bed. Gewekt door zijn biologisch klok ligt de piot op zijn rug en leest op het plafond het licht van de herboren dag. In zijn hoofd zoeken opdrachten, wensen en plichten hun weg naar een schrijflijstje, een winkellijstje en een huishoudlijstje. … Meer lezen over Geklemd
La Vie
Machteloosheidspijn
Laatst tuimelde de piot in een woordenwisseling over doodsangsten. (*) "Wat is je grootste schrik? Wat vervult je hart met angst?", klinkt het. Numero Uno heeft zijn antwoord klaar nog voor de vraag helemaal uitgesproken is. "Stikken," klinkt het stellig. Een dood door ademnood besterft hij. Niet zomaar versmachten, verduidelijkt hij: zijn horror is een … Meer lezen over Machteloosheidspijn
Newspeak
Laatst voelde de piot zich danig geschoffeerd. De recente stembusgang dompelt de Via Prosperità in verdriet. De piot blijft achter met een zwaar gemoed en een karrenvracht vragen. Zoekend naar antwoorden neemt hij zoveel mogelijk analyses en getuigenissen in zich op en denkt na over wat deze ramp op lange termijn kan betekenen. Aan lezingen … Meer lezen over Newspeak
Haiku #13
Palmtakkengetik | Kabbelend over zwembad | Zenzalig zonnen
Mesvrees
Laatst keek de piot met grote ogen naar de dodelijke snede van een vlijmscherp mes. Ter voorbereiding van de jaarlijkse grote trek zuidwaarts geven Mijn Groote Liefde en haar piot de Milwaukee Vibrators plichtbewust in de vaardige handen van de copains van Weflamobik. In de wachtzaal van het HD-hospitaal peilt Big Boss Westleah naar de … Meer lezen over Mesvrees
Afleren
Laatst liet de piot zich nog eens verleiden tot een martelgang. Het is midweek en dan heeft Mijn Groote Liefde de gewoonte het bos in te duiken met een van haar klanten. Dat klinkt veel meer infideel dan het in feite is. Het is voorwaar op vraag van diens beeldige echtgenote dat zij de sukkelaar … Meer lezen over Afleren
Haiku #12
Duif koert reveille | Zacht ontwaken zij aan zij | Gegroet nieuwe dag
8 april 2019
Laatst bleef de wereld eventjes stilstaan, zoals dat heet. Die maandagochtend rijd ik met de wagen naar het plaatselijk tuinbouwcentrum wanneer een paniekerig telefoontje van mijn moeder de autoradio het zwijgen oplegt. Het gaat heel slecht met Pa, zegt ze. Pa is al langer zorgbehoevend en verblijft sinds een handvol maanden in een zogenaamd woonzorgcentrum, … Meer lezen over 8 april 2019
Het einde van een afscheid
Laatst kwam een heel lang afscheid tot een einde. Dat uitwuiven begint ergens midden in 2016. Tijdens een kortverblijf in de Provence schrijf ik een eerste versie van een afscheidsbrief aan mijn vader. Want rond die tijd klinkt alsmaar luider het aankloppen van het onvermijdelijke. Het opstel groeit uiteindelijk uit tot het prevelement dat hierna volgt. … Meer lezen over Het einde van een afscheid
Haiku #11
Grijze Lentedag | Groet het onafwendbare | Eindelijk rusten
